Albania i Macedonia Północna: ciche wejście na Bałkany

Dwa małe kraje bałkańskie, które pojawiają się w rozmowach o relokacji z tych samych powodów: niskie ceny nieruchomości, proste zasady pobytu i europejskie otoczenie poza unijnym obwodem podatkowym i sprawozdawczym.

Albania

• Wyjątkowo długi pobyt bezwizowy dla obywateli wielu państw, dlatego tak wielu ludzi przyjeżdża najpierw bez żadnego zezwolenia i dopiero później rozważa jego uzyskanie.
• Zezwolenia na pobyt na zwykłych podstawach: zatrudnienie, działalność gospodarcza, nauka, rodzina i posiadanie nieruchomości w określonej formie.
• Ramy dla cyfrowych nomadów skierowane do pracowników zdalnych.
• Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców jest dozwolone z ograniczeniami dla gruntów rolnych, a wybrzeże stało się przedmiotem zarówno inwestycji, jak i szybkiej, nierównej zabudowy.
• Obywatelstwo po długim pobycie, z uznaniową ścieżką, która przyciąga ten sam wprowadzający w błąd marketing co w przypadku Serbii.

Macedonia Północna

• Zwykłe ścieżki pobytu — praca, działalność gospodarcza, nauka, rodzina — ze skromnymi wymogami.
• Środowisko niskich podatków od osób prawnych i fizycznych, które przyciąga rejestrację małych firm.
• Obywatelstwo po długim pobycie, z uznaniowym przepisem stosowanym oszczędnie.
• Status kandydata do UE, z rozmowami akcesyjnymi zahamowanymi z powodów politycznych, a nie gospodarczych.

Co rozważyć

• Tytuł do nieruchomości. Oba kraje mają historię sporów restytucyjnych i nieformalnej zabudowy. Weryfikacja tytułu to istota pracy przy każdym zakupie i nie jest formalnością.
• Głębokość rynku. Oba rynki są płytkie. Kupić łatwo; pytaniem jest sprzedaż po zapłaconej cenie.
• Bankowość. Lokalne banki nadają się do lokalnego życia i nie są bankowością międzynarodową.
• Ruch bezwizowy to nie status. Życie w jakimś miejscu na kolejnych wjazdach turystycznych nie jest pobytem, nie tworzy drogi do niczego i może stworzyć kwestię rezydencji podatkowej, nie tworząc prawnej.

Uczciwe ujęcie

To miejsca do taniego życia w Europie, a nie narzędzia zdobywania statusu. Używane do pierwszego, działają. Używane do drugiego, dają zezwolenie na pobyt w kraju, w którym większość ludzi wcześniej nie zamierzała mieszkać, prowadzące do obywatelstwa, którego nie osiągną.