Amerykańska EB-5: ile czasu naprawdę kosztuje zielona karta dla inwestora

Program EB-5 dla inwestorów imigracyjnych daje stały pobyt w Stanach Zjednoczonych, czyli zieloną kartę, w zamian za kwalifikującą się inwestycję tworzącą miejsca pracy. Wysokość kapitału to liczba, którą wszyscy cytują. Jest to zmienna najmniej istotna dla tego, czy ścieżka zadziała.

Jak to działa

• Należy zainwestować wymaganą kwotę w nowe przedsiębiorstwo komercyjne, bezpośrednio lub przez wyznaczone centrum regionalne, i utworzyć wymaganą liczbę etatów.
• Niższa kwota obowiązuje na obszarach docelowego zatrudnienia, czyli wiejskich i o wysokim bezrobociu, a ustawa reformująca zarezerwowała dla tych kategorii część rocznych wiz.
• Pobyt przyznaje się najpierw warunkowo, a warunki zdejmuje się po udokumentowaniu utworzenia miejsc pracy.
• Stały pobyt otwiera zwykłą ścieżkę naturalizacji po wymaganym okresie.

Zmienna, która decyduje o wszystkim

Roczne liczby wiz są limitowane i przydzielane z limitami na kraj. Dla osób urodzonych w państwach o dużym popycie oznacza to kolejkę mierzoną w latach, czasem wielu latach, zanim wiza w ogóle stanie się dostępna. Dla osób urodzonych gdzie indziej ten sam program przebiega w zwykłym tempie administracyjnym.

Dwie rodziny inwestujące tę samą kwotę tego samego dnia mogą więc mieć zupełnie różne doświadczenia, zależne od miejsca urodzenia. Każda ocena EB-5, która od tego nie zaczyna, nie jest oceną.

Kategorie zarezerwowane, utworzone przez reformę, mają krótsze kolejki, dlatego przyciągają wnioskodawców, którzy inaczej nie rozważaliby projektu wiejskiego. Ta przewaga zależy od tego, ile osób z niej korzysta, i maleje wraz z ich liczbą.

Co faktycznie jest zagrożone

• Kapitał. Inwestycja musi być narażona na ryzyko w sensie prawnym: gwarantowany zwrot dyskwalifikuje ją. Projekty upadały, a inwestorzy tracili pieniądze.
• Tworzenie miejsc pracy. Jeśli projekt nie utworzy wymaganej liczby etatów, warunki nie zostają zdjęte, bez względu na to, co stało się z pieniędzmi.
• Sponsor projektu. Centra regionalne bardzo różnią się jakością, a weryfikacja sponsora ma większe znaczenie niż weryfikacja budowanej nieruchomości.

Konsekwencja podatkowa, którą się pomija

Stały rezydent Stanów Zjednoczonych jest opodatkowany od dochodów z całego świata, tak samo jak obywatel. Dla osoby przybywającej z jurysdykcji bez osobistego podatku dochodowego to zasadnicza zmiana położenia, która zaczyna się z chwilą uzyskania statusu rezydenta, a nie przeprowadzki.

Późniejsze porzucenie tego statusu może samo wywołać podatek od ekspatriacji dla osób powyżej określonych progów. To jedna z niewielu decyzji imigracyjnych, w której planowanie podatkowe naprawdę musi poprzedzać wniosek, a nie za nim podążać.

Komu to odpowiada

Rodzinom, którym zależy właśnie na Stanach Zjednoczonych: edukacji, biznesie, życiu tam; które mogą na lata pozostawić kapitał w prawdziwym ryzyku i których miejsce urodzenia nie stawia ich na końcu kolejki. Dla każdego, komu zależy na mobilności lub drugiej bazie, koszt w czasie i w ekspozycji podatkowej jest nieproporcjonalny do korzyści.